Welke zelfstandige naamwoorden krijgen de

de is het alledaagse lidwoord in het Nederlands: ongeveer twee van de drie enkelvoudige zelfstandige naamwoorden krijgen de, en elk meervoud ook. de man, de tafel, de kinderen. Als je geen andere aanwijzing hebt, is de de gok die het vaakst goed is.

Verschillende groepen zelfstandige naamwoorden krijgen steevast de. Leer deze en je kunt het lidwoord voorspellen voor een groot deel van de woorden die je tegenkomt.

• Personen en beroepen: de vrouw, de dokter, de leraar. Woorden voor personen hebben een echt mannelijk of vrouwelijk geslacht, en dat natuurlijke geslacht trekt ze naar de; het enige alledaagse woord dat de regel doorbreekt, is het kind.
• Vruchten, bomen en planten: de appel, de boom, de bloem. Let op: het fruit zelf is een het-woord, maar de afzonderlijke vruchten zijn de-woorden.
• Elk meervoud, wat het enkelvoudslidwoord ook is: het glas → de glazen. Zie het meervoud op -en.

Een aantal woorduitgangen markeren een de-woord. Als een nieuw zelfstandig naamwoord op een van deze uitgangen eindigt, kies je de.

-er wijst naar de wanneer het een werkwoord verandert in de persoon die de handeling uitvoert: schilderen geeft de schilder, kappen (haar knippen) geeft de kapper. De uitgangen -aar en -eur doen hetzelfde werk — ze vormen uit een werkwoord een woord voor de persoon die de handeling uitvoert — en ze krijgen ook de.

De uitgang -schap bepaalt het lidwoord niet op zichzelf — hij verdeelt zich over de twee. Sommige -schap-woorden zijn de-woorden: de vriendschap, de wetenschap, de boodschap. Veel andere zijn het-woorden: het gereedschap, het lidmaatschap, het landschap, het gezelschap. Omdat de uitgang beide kanten op wijst, leer je het lidwoord samen met elk -schap-woord in plaats van op de uitgang te vertrouwen.

Omdat de de standaard is, zit het echte risico niet in de de-woorden zelf, maar in het vergeten van de kleinere groep het-woorden die voorrang heeft op deze groepen. Een verkleinwoord is altijd het, ook als het een persoon benoemt: het meisje en het jongetje krijgen het, niet de, hoewel personen verder de-woorden zijn. Als twee regels botsen, winnen de het-groepen — zie welke woorden het krijgen.