hen of hun? Een snelle regel

Hen en hun verwijzen allebei naar personen, en zelfs moedertaalsprekers halen ze door elkaar. Deze pagina geeft je een keuze die je in een paar seconden maakt. Voor de volledige achtergrond, zie hen, hun of ze?.

Gebruik hen na een voorzetsel en als lijdend voorwerp; gebruik hun als meewerkend voorwerp (de persoon die iets ontvangt) wanneer er geen voorzetsel staat. Loop deze drie controles op volgorde na:

1. Staat er een voorzetsel direct voor (voor, met, aan, over, naar)? Gebruik dan hen: Ik doe het voor hen. Ik reken op hen.
2. Is het het lijdend voorwerp — de persoon die de handeling ondergaat? Gebruik dan hen: Ik zie hen. We hebben hen uitgenodigd.
3. Is het het meewerkend voorwerp — de persoon die iets krijgt, zonder voorzetsel? Gebruik dan hun: Ik geef hun het boek. Hij stuurde hun een brief.

Een snelle test voor het meewerkend voorwerp: als je aan voor de persoon zou kunnen zetten (Ik geef het boek aan hen), krijgt de kortere versie zonder aan hun (Ik geef hun het boek).

Los hiervan is hun ook het bezittelijk voornaamwoord vóór een zelfstandig naamwoord: hun huis, hun kinderen. Dat hun verandert nooit in hen.

In alledaagse spreektaal dekt het onbeklemtoonde ze beide rollen en is het altijd goed: Ik zie ze, Ik geef ze het boek. Gebruik ze als de personen geen nadruk krijgen; schakel over op de volledige vorm hen/hun in verzorgd schrijven of als je het woord benadrukt.

De meestgemaakte fout is hun als onderwerp gebruiken: Hun hebben gelijk is fout. Het onderwerpswoord is zij (of onbeklemtoond ze): Zij hebben gelijk. Hun en hen zijn altijd alleen voorwerpen of, bij hun, een bezittelijk voornaamwoord — nooit het onderwerp van de zin. Als je vastloopt op hen versus hun, onthoud dan dat ze door elkaar halen een klein foutje is, maar hun als onderwerp gebruiken valt op.