hen of hun? ‘Hen’, bezittelijk hun, en onderwerp zij/ze

Ik zie hen. Ik geef hun het boek. Dit zijn volle vormen voor personen die geen onderwerp zijn. Dat is hun huis. Hier geeft hun bezit aan. Zij wonen in Amsterdam. Hier is zij het onderwerp. Lees voor de gebruiksgeschiedenis en randgevallen hen, hun of ze?.

Gebruik hen na een voorzetsel en als lijdend voorwerp. Gebruik hun als meewerkend voorwerp wanneer er geen voorzetsel voor staat. Een lijdend voorwerp is de persoon die je ziet, uitnodigt of bedankt. Een meewerkend voorwerp is de persoon die iets ontvangt. Een voorzetsel is een verbindingswoord zoals voor, met, aan of naar.

1. Staat er direct voor het voornaamwoord een voorzetsel? Gebruik hen: Ik doe het voor hen.
2. Werkt het werkwoord direct op de personen? Gebruik hen: We hebben hen uitgenodigd.
3. Ontvangen de personen iets, zonder voorzetsel voor het voornaamwoord? De traditionele regel gebruikt hun: Ik geef hun het boek.

Vergelijk de twee vormen wanneer iemand iets ontvangt. Schrijf zonder voorzetsel Ik geef hun het boek. Schrijf met aan Ik geef het boek aan hen.

Deze controles geven de traditionele schoolregel. Het huidige gebruik ligt minder vast. Veel redacties accepteren ook hen als meewerkend voorwerp: Ik geef hen het boek. Een toets van de traditionele regel verwacht nog steeds hun.

Ik zie ze. Onbeklemtoond ze kan bij personen hen en hun vervangen als lijdend voorwerp, meewerkend voorwerp of na een voorzetsel: Ik geef ze het boek. Ik wacht op ze. Gebruik een volle vorm wanneer je twee groepen tegenover elkaar zet: Ik bedoel hen, niet jullie. In formele schrijftaal komen de volle vormen ook vaker voor.

Dat is hun huis. Hier betekent hun dat iets van hen is en staat het voor het zelfstandig naamwoord huis. Gebruik hun in deze bezittelijke rol; hen drukt geen bezit uit.

Zij wonen in Amsterdam. In het Standaardnederlands is beklemtoond zij of onbeklemtoond ze het onderwerp. Je kunt in Nederland Hun wonen in Amsterdam horen, maar hun als onderwerp is geen Standaardnederlands.