Inversie: tijd of plaats vooropplaatsen (Morgen ga ik ...)

Het Nederlands houdt de persoonsvorm (het vervoegde werkwoord) op de tweede plaats — de V2-regel. Als je een zin dus met iets anders dan het onderwerp begint — een tijd, een plaats, een lijdend voorwerp — moet het onderwerp opzij en verschuiven naar vlak na het werkwoord. Deze verwisseling van onderwerp en werkwoord heet inversie: Morgen ga ik naar de stad.

Zet één element (tijd, plaats of lijdend voorwerp) vooraan, houd het werkwoord op de tweede plaats en zet het onderwerp direct achter het werkwoord.

1. Begin bij de gewone volgorde, onderwerp eerst: Ik ga morgen naar de stad.
2. Zet één element vooraan — hier het tijdwoord morgen.
3. De persoonsvorm blijft op de tweede plaats: Morgen ga ...
4. Het onderwerp volgt op het werkwoord: Morgen ga ik naar de stad.

Er is één uitzondering bij jij: het werkwoord verliest zijn -t als jij/je er direct achter komt, net als in een vraag. Jij gaat wordt Morgen ga je ... Dit gebeurt alleen bij jij/je, niet bij u of andere onderwerpen. Kijk voor die uitgang bij de tegenwoordige tijd.

• Om de tijd, plaats of het lijdend voorwerp vooraan te zetten — voor nadruk of om vloeiend aan te sluiten op de vorige zin: Daarna ging ik naar huis.
• Veelgebruikte openers zijn tijd (Vandaag, Morgen, Vroeger), plaats (Hier, Daar, In Nederland) en soms het lijdend voorwerp.
• Als een bijzin vooraan staat, keert ook de hoofdzin die erop volgt om: Als het regent, blijf ik thuis. De hele als-bijzin vult de eerste plaats.

In het Engels mag het onderwerp na een tijdwoord vooraan blijven staan ("Tomorrow I go..."), dus schrijven leerlingen Morgen ik ga... Het Nederlands staat geen twee elementen vóór de persoonsvorm toe: met een tijdwoord op de eerste plaats moet het werkwoord op de tweede plaats komen, dus zakt het onderwerp erachter — Morgen ga ik... Een tweede valkuil is twee elementen tegelijk vooropplaatsen. Zet maar één blok op de eerste plaats: niet Morgen in de stad koop ik..., maar Morgen koop ik in de stad... — het extra element (in de stad, plaats) gaat terug naar het midden, waar de volgorde Tijd–Manier–Plaats het overneemt.