Hollandacada isim olarak kullanılan sıfatlar (de zieke, het mooie)

Hollandaca, ismi düşürüp niteleyen sözcüğü tutarak bir sıfatı isme dönüştürebilir: de zieke, de zieke man (hasta adam) ifadesinden gelerek hasta kişi demektir. Dinleyen, eksik ismi bağlamdan tamamlar. Bu, hem kişiler hem de soyut nitelikler için işler: het mooie van deze stad (bu şehrin güzel yanı).

Sıfata olağan -e ekini ver ve onu tek başına kullan; tanımlık, onun ne tür bir şey olduğunu söyler. Kişiler de alır, soyut nitelikler het alır.

1. O niteliğe sahip bir kişi → de + sıfat + -e: de zieke (hasta kişi), de oude (yaşlı olan), de blinde (kör kişi).
2. Soyut bir nitelik ya da genel bir “şey” → het + sıfat + -e: het goede (iyi olan), het mooie (güzel olan), het moeilijke (zor olan).
3. Belirsiz bir “bir şey” → iets/niets/wat + sıfat + -s: iets moois (güzel bir şey), niets nieuws (yeni bir şey yok). Bu, zaten bildiğin -s biçimidir.

Böyle bir kişi-ismi çoğul olduğunda -n alır: de zieke → de zieken (hastalar), de bekende → de bekenden (tanıdıklar), de gevangene → de gevangenen (tutuklular).

• Bir grup insanı ismi tekrarlamadan ortak bir nitelikle adlandırmak için: de rijken en de armen (zenginler ve yoksullar), de jongeren (gençler / genç insanlar).
• Soyut bir nitelikten het ile söz etmek için: Het mooie van het werk is de vrijheid. (işin güzel yanı özgürlüktür)
• “Hangisi?” sorusunu yalnızca sıfatı tutarak yanıtlamak için: Welke jas wil je? De rode. (hangi ceketi istersin? Kırmızı olanı.)
• Kalıplaşmış üstünlük ifadelerinde: het beste (en iyisi), het ergste (en kötüsü), op zijn best (en iyi hâliyle).

İngilizce the sick ya da the rich der, eksiz; bu yüzden öğrenciler Hollandaca işaretini unutur. İsimleşmiş sıfatın yine -e'ye, çoğulunun da yine -n'ye ihtiyacı vardır: doğrusu de ziek ya da de ziekes değil, de zieken; de arms değil, de armen. Her sıfattaki aynı yazılış değişikliklerini koru: dood sözcüğünden de doden (ölüler), burada yazılış açık hecede bir o düşürür (dood → dode → doden); ünlü uzun kalır.