Voltooid toekomende tijd en voltooid voorwaardelijke wijs: zal hebben gedaan en zou hebben gedaan

Om acht uur zal ik het rapport hebben afgemaakt. De voltooid toekomende tijd stelt een resultaat voor als afgerond op een toekomstig tijdstip. Als ik het geweten zou hebben, zou ik je hebben gebeld. De voltooid voorwaardelijke wijs kan in de onwerkelijke voorwaarde in het verleden staan, in het gevolg of in beide. Vergelijk deze voltooide vormen met de toekomende tijd en de voorwaardelijke wijs.

Combineer zal/zullen of zou/zouden met hebben of zijn en de voltooide vorm van het hoofdwerkwoord.

Hebben of zijn is het hulpwerkwoord van de voltooide tijd, het hulpwerkwoord waarmee je een voltooide tijd vormt. Het voltooid deelwoord is de voltooide werkwoordsvorm, zoals gewerkt of vertrokken.

1. Kies de tijd. Gebruik zal/zullen voor de voltooid toekomende tijd en zou/zouden voor de voltooid voorwaardelijke wijs.
2. Laat de vorm overeenkomen met het onderwerp. Gebruik zal bij ik/hij/zij, zal of zult bij jij/je en zullen bij een onderwerp in het meervoud. Gebruik zou bij een onderwerp in het enkelvoud en zouden bij een onderwerp in het meervoud.
3. Neem het hulpwerkwoord uit de gewone voltooide tijd over. Volg dezelfde keuze tussen hebben en zijn: ik heb gewerkt wordt ik zal hebben gewerkt, terwijl hij is vertrokken verandert in hij zou zijn vertrokken.
4. Voeg het voltooid deelwoord van het hoofdwerkwoord toe, zoals gewerkt, afgemaakt, vertrokken of begonnen.

Om acht uur zal ik mijn werk hebben afgemaakt. De persoonsvorm is de vorm die bij het onderwerp past, zoals zal of zullen. In een hoofdzin staat de tijdsbepaling om acht uur op de eerste plaats. Daarom komt de persoonsvorm zal daarna. Het onderwerp ik volgt.

Een werkwoordgroep is de groep werkwoorden aan het einde van deze zinnen. Hier bevat hij het hulpwerkwoord van de voltooide tijd en het voltooid deelwoord. De groep kan hebben afgemaakt of afgemaakt hebben gebruiken: Om acht uur zal ik mijn werk afgemaakt hebben. Beide volgordes komen voor in het Standaardnederlands. Sprekers en regio's verschillen in hun voorkeur.

Een bijzin houdt alle drie de werkwoordsvormen aan het einde. Je kunt als ik het zou hebben geweten of als ik het geweten zou hebben zeggen. Deze voorbeelden laten ook zien dat het Nederlands zou in een als-zin kan gebruiken.

Tegen vrijdag zal ik alles hebben geregeld. Gebruik de voltooid toekomende tijd wanneer een handeling vóór een genoemd of begrepen toekomstig tijdstip is afgerond.

• Een toekomstig resultaat: Voordat je thuis bent, zal de film zijn begonnen.
• Een waarschijnlijke conclusie: Hij zal het wel vergeten zijn. Hier wijst wel op een conclusie over een afgeronde gebeurtenis, niet op een toekomstig tijdstip.

Het Nederlands gebruikt vaak de voltooid tegenwoordige tijd wanneer een tijdsbepaling de toekomstige betekenis al duidelijk maakt: Tegen vrijdag heb ik alles geregeld. De versie met zal komt minder vaak voor.

Zonder de file zou ze op tijd zijn aangekomen. De voltooid voorwaardelijke wijs geeft hier het onwerkelijke gevolg. Hij kan ook de onwerkelijke voorwaarde geven: als ik het geweten zou hebben.

De voltooid verleden tijd gebruikt de verleden vormen had/hadden of was/waren met een voltooid deelwoord, zoals in had geweten en was vertrokken. Deze tijd stelt een handeling voor als afgerond vóór een ander tijdstip in het verleden. In zinnen over een onwerkelijk verleden kan het Nederlands deze tijd op de volgende drie manieren combineren met de voltooid voorwaardelijke wijs.

Het eerste patroon is een duidelijk leermodel. Het Nederlands gebruikt ook vaak het derde patroon, met de voltooid verleden tijd in beide zinnen.

Ik zou werken gebruikt de voorwaardelijke wijs. Ik zou hebben gewerkt voegt het hulpwerkwoord van de voltooide tijd en het voltooid deelwoord toe voor een afgerond resultaat. Neem ook het hulpwerkwoord uit de gewone voltooide tijd over. Het Nederlands gebruikt de trein is vertrokken en de film is begonnen. Daarom gebruiken deze vormen zijn: zal zijn vertrokken en zou zijn begonnen.