Hollandaca kelimeleri hecelere ayırmak

Bir hece, bir kelimenin bir vuruşudur — her ünlü ses bir hecenin çekirdeğidir. Maken (yapmak) iki vuruşa bölünür: ma-ken. Bir Hollandaca kelimenin nerede bölündüğünü bilmek, onu nasıl yazacağını ve satır sonunda nereden kesebileceğini gösterir.

Ünlülerin arasından böl: iki ünlü arasında duran ünsüz(ler), sonraki hece bir Hollandaca kelimenin kurallı olarak başlayabileceği kadar ünsüzle başlayacak biçimde paylaştırılır — pratikte genellikle yalnızca tek bir ünsüz. Şu adımları izle.

1. Ünlüleri bul. Her ünlü ya da tek ses olarak okunan ünlü birleşimi (oe, aa, ei, ij), bir hecenin merkezidir. Maken içinde a ve e var, yani iki hece.
2. İki ünlü arasındaki tek ünsüz sonraki heceye gider: ma-ken, be-ter (daha iyi), wa-ter (su).
3. İki ya da daha fazla ünsüz art arda geldiğinde, bölünmeyi ikinci hecenin hâlâ Hollandacanın bir kelimenin başında izin verdiği bir grupla başlayabileceği yere koy. Çoğu Hollandaca kelime tek bir ünsüzle başladığından, bu genellikle son ünsüzün öne atlaması ve önceki ünsüzün ilk heceyi kapatması demektir: kof-fer (bavul), win-ter (kış). Bütün öbek kurallı bir kelime başlangıcı olduğunda, olduğu gibi karşıya geçer: a-dres (adres).
4. ch (ve sch, sj) tek ses sayılır ve asla bölünmez: ka-chel (soba), la-chen (gülmek), mis-schien (belki).
5. ng ve nk, n'den sonra bölünür: n, ağzın çok gerisinde (/ŋ/ olarak) söylenir, bu yüzden ng ve nk konuşmada birlikte kalır, ama yazıdaki bölünme yine de n'den sonra düşer: hon-ger (açlık), ko-nin-gen (krallar), den-ken (düşünmek).
6. Bileşik kelimeler ve be-, ge-, ver-, ont-, her-, er- ön ekleri, parçaları bütün bırakarak ek yerinden bölünür: voet-bal (futbol), be-ta-len (ödemek), ver-ge-ten (unutmak).

• Yazım. Ünlüyle biten bir hece (bir açık hece) uzun ünlüyü tek harfle yazılı tutar: ma-ken içinde tek bir a vardır. Ünsüzle biten bir hece (bir kapalı hece), kısa ünlüyü kısa tutmak için ünsüzü ikizler: man-nen (erkekler). açık ve kapalı heceler ile çift ve tek ünlüler kurallarının ardındaki bütün mekanizma budur.
• Bir kelimeyi satır sonunda bölme. Yalnızca heceler arasından kesebilirsin: ta-fel, asla taf-el değil. Yine de tek harflik bir heceyi yalnız bırakma — over, o-ver biçimindedir, ama satır sonunda o-'yu tek başına bırakmazsın.

En çok hataya İngilizceden gelen iki alışkanlık yol açar. Birincisi, öğrenenler ng'yi bir arada tutup ho-nger yazar; Hollandacada bölünme n'den sonra düşer, yani doğrusu hon-ger (açlık). İkincisi, kelimeyi ünlülerine göre değil, göründüğü biçime göre bölerler — maken, mak-en değil ma-ken'dir, çünkü tek k sonraki heceye aittir. Emin değilsen, kelimeyi yavaşça söyle ve her ünlü vuruşunun nerede başladığına kulak ver.