Hollandacada çift ve tek ünlüler (aa/a, oo/o)

Hollandaca aynı uzun ünlü sesini heceye bağlı olarak ya bir harfle ya da iki harfle yazar. maan (ay) sözcüğünü çift aa ile ama manen (aylar) sözcüğünü tek a ile yazarsın — ses aynıdır.

Kapalı bir hecede — ünsüzle biten bir hecede — uzun bir ses için çift ünlü (aa, ee, oo, uu) yaz; aynı uzun ses için açık bir hecede — ünlünün kendisiyle biten bir hecede — tek ünlü yaz. Kısa bir ünlü, kapalı bir hecede her zaman tek harftir.

1. Uzun ünlü, kapalı hece (ünsüzle biter) → ikile: maan, boom, muur (duvar), steen (taş).
2. Uzun ünlü, açık hece (ünlüyle biter) → tek harf: ma-nen, bo-men, mu-ren, ste-nen. Bir hece normalde çift ünlüyle bitmez (aşağıdaki sözcük sonundaki ee istisnadır).
3. Kısa ünlü → her zaman tek harf, her zaman kapalı hecede: man, bom (bomba), kat, pen.

Beş uzun ünlü şunlardır: aa, ee, oo, uu ve ie. Uzun i'nin ii değil ie olarak yazıldığına dikkat et (dier, hayvan) ve diğerleri gibi tek harfe kısalmaz. Bir hecenin açık mı kapalı mı sayıldığı, açık/kapalı hece kuralı ve sözcüğü nasıl böldüğün tarafından belirlenir.

Uzun bir ünlünün açık hecede çift harfini koruduğu tek bir yer vardır: sözcük sonundaki ee. Sözcük sonundaki tek bir e, zayıf uh sesidir (de, ze, je), bu yüzden orada uzun bir e sesi yazmak için her iki harfi de korursun: twee (iki), zee (deniz), idee (fikir).

Böyle bir sözcük bir ek aldığında, çift ee korunur ve bir çift nokta (trema) bölünmeyi işaretler: zee → zeeën (denizler), idee → ideeën (fikirler). Diğer uzun ünlülerin buna ihtiyacı yoktur: sözcük sonundaki tek bir a, o veya u zaten uzundur (na, zo, nu), bu yüzden kaçınılacak bir zayıf uh yoktur. Yalnızca sözcük sonundaki tek bir e bir şvaya (schwa) dönüşür, bu yüzden yalnızca ee çift tutulur.

Yaygın bir hata, açık bir hecede çift ünlü yazmaktır, örneğin maanen veya boomen. Ana dili konuşanlar bunu hemen fark eder, çünkü kendi hecesini kapatan bir ünlü tek başına uzundur — ikinci bir harf hiçbir şey katmaz ve sadece bir yazım hatası gibi okunur. Önce sözcüğü böl: ünlü hecesini bitiriyorsa (ma-nen, bo-men), tek harf yeter.