Er is / er zijn (var)

Er is een probleem. (Bir sorun var.) ve Er zijn veel toeristen in de stad. (Şehirde çok turist var.) yeni bilgi verir. Bu kullanıma tanıtıcı er denir. Türkçedeki var tekil ve çoğulda değişmez. Hollandacada ise fiil değişir: tekil özneyle is, çoğul özneyle zijn kullanılır. Buradaki er “orada” anlamına gelmez; yeni öznenin fiilden sonra gelmesini sağlar.

Er is een pakket voor je. (Senin için bir paket var.) bir paketi bildirir. Özne, bildirilen kişi ya da şeydir. Buradaki een pakket öznesi tekildir, bu yüzden cümle is kullanır. Er zijn twee pakketten voor je. (Senin için iki paket var.) cümlesindeki twee pakketten öznesi çoğuldur, bu yüzden cümle zijn kullanır. Fiil er ile değil, ardından gelen özneyle uyumludur. Yansız bir bildirme cümlesi üç adımda kurulur:

1. Yansız bildirme cümlesine er ile başla: Er ...
2. Ardından gelen özneyle uyumlu fiil biçimini seç: bir tane için Er is, birden fazla için Er zijn.
3. Yeni özneyi ve varsa ayrıntıları ekle: Er zijn nog kaartjes voor de film. (Film için hâlâ bilet var.)

Er staat een fiets in de gang. (Koridorda bir bisiklet var.) cümlesi staan (durmak) fiilini zijn yerine kullanır. Tanıtıcı er, liggen (yatmak) ve zitten (oturmak) ile de görülür. Ayrıca hangen (asılı olmak), komen (gelmek) ve wonen (yaşamak) ile görülür. Her fiil olağan anlamını korur; özneyi ya da konumunu anlatan fiili seç.

In de kast staan (er) nog glazen. (Dolapta hâlâ bardak var.) bir yer ifadesiyle başlar. Bu tür bir başlangıçtan sonra tanıtıcı er bazen isteğe bağlıdır. Bu öğenin atılması bağlama, bölgeye ve üsluba göre değişir. Baştaki yer ifadesi tanıtıcı er ile ya da onsuz kullanılabilir.

Er staat een fiets in de gang. (Koridorda bir bisiklet var.) cümlesi een fiets (bir bisiklet) sözünü yeni bilgi olarak tanıtır. Bu yansız kalıpta tanıtıcı er genellikle belirsiz bir özneyle kullanılır: henüz belirlenmemiş ya da anılmamış bir kişi veya şey. Böyle özneler çoğu zaman een (bir) ya da bir sayıyla başlar veya hiç tanımlık almaz. Tanımlık, Türkçede bulunmayan bir dilbilgisi öğesidir. Belirsiz tanımlık ve tanımlığın kullanılmaması sayfası bu biçimleri açıklar. Bu kalıbı dört yaygın durumda kullan:

• Bir ya da daha fazla yeni şeyi bildir: Er staat een fiets in de gang. (Koridorda bir bisiklet var.) Er zijn nog kaartjes. (Hâlâ bilet var.)
• Hiç olmadığını söyle: isimden önce geen kullan; örneğin Er is geen les. (Ders yok.) Ya da niets (hiçbir şey) ve niemand (hiç kimse) gibi sözcükler kullan: Er is niets gebeurd. (Hiçbir şey olmadı.) Er is niemand thuis. (Evde kimse yok.)
• Bir şeyin olup olmadığını ya da neyin bulunduğunu sor: Is er iets? (Bir şey var mı?) Zijn er meer vragen? (Başka soru var mı?) Wie komt er? (Kim geliyor?)
• Hikâyeye birini tanıtarak başla: Er was eens een koning. (Bir zamanlar bir kral varmış.)

Een fiets heeft twee wielen. (Bir bisikletin iki tekerleği vardır.) bir kategori hakkında genel bir ifadedir, bu yüzden tanıtıcı er içermez. Een monteur heeft mijn fiets gerepareerd. (Bir tamirci bisikletimi onardı.) cümlesinde konuşan, belirli ama adı verilmeyen bir tamirciyi kasteder. Bu okumada da tanıtıcı er yoktur. Mijn buurman komt vanavond. (Komşum bu akşam geliyor.) cümlesinde de tanıtıcı er yoktur. Mijn (benim) bir iyelik sözcüğüdür: bir şeyin kime ait olduğunu gösterir. Belirli tanımlık de ya da het, bir iyelik sözcüğü veya özel adla başlayan özneler belirlidir ve normalde tanıtıcı er almaz. een tanımlığı tek başına kalıbı belirlemez. Yeni ve belirli olmayan bir bilgi tanıtıp tanıtmadığını bağlam belirler.