hen mi hun mu? Hızlı bir kural

Hen ve hun ikisi de onları demektir (insanlar için) ve ana dili konuşanlar bile bunları karıştırır. Bu sayfa sana birkaç saniyede verebileceğin bir karar sunar. Bütün arka plan için hen, hun mu ze mi? sayfasına bak.

hen'i edattan sonra ve doğrudan nesne olarak kullan; hun'u, edat yokken dolaylı nesne (bir şey alan kişi) olarak kullan. Şu üç denetimi sırayla uygula:

1. Hemen önünde bir edat var mı (voor, met, aan, over, naar)? Öyleyse hen kullan: Ik doe het voor hen. (Bunu onlar için yapıyorum.) Ik reken op hen. (Onlara güveniyorum.)
2. Doğrudan nesne mi — eylemin başına geldiği kişi? Öyleyse hen kullan: Ik zie hen. (Onları görüyorum.) We hebben hen uitgenodigd. (Onları davet ettik.)
3. Dolaylı nesne mi — edat olmadan bir şey alan kişi? Öyleyse hun kullan: Ik geef hun het boek. (Onlara kitabı veriyorum.) Hij stuurde hun een brief. (Onlara bir mektup gönderdi.)

Dolaylı nesne için hızlı bir sınama: kişinin önüne aan koyabiliyorsan (Ik geef het boek aan hen), aan olmayan kısa biçim hun alır (Ik geef hun het boek).

Bütün bunlardan ayrı olarak hun, bir ismin önünde onların demektir: hun huis (onların evi), hun kinderen (onların çocukları). O hun asla hen'e dönüşmez.

Gündelik konuşmada vurgusuz ze her iki rolü de karşılar ve her zaman doğrudur: Ik zie ze (Onları görüyorum), Ik geef ze het boek (Onlara kitabı veriyorum). Kişiler vurgulanmadığında ze kullan; özenli yazıda ya da sözcüğü vurguladığında tam biçim hen/hun'a geç.

En yaygın hata, hun'u özne olarak kullanmaktır: Hun hebben gelijk yanlıştır. Özne olan onlar sözcüğü zij'dir (ya da vurgusuz ze): Zij hebben gelijk. (Onlar haklı.) Hun ve hen yalnızca nesnedir ya da hun söz konusuysa iyeliktir — asla cümlenin öznesi olmaz. hen ile hun arasında takılırsan şunu hatırla: bunları karıştırmak küçük bir sürçmedir, ama hun'u özne olarak kullanmak göze batar.