Küçültme ekini seçmek: -je, -tje, -etje, -pje, -kje

Hollandaca küçültme biçimi bir şeyi küçük, sevimli veya samimi yapar ve yalın eki -je'dir: het huis → het huisje (küçük ev). Birçok isim çıplak bir -je'nin yanında rahat durmaz, bu yüzden kulağa doğru gelen dolgulu bir biçim alır — -tje, -etje, -pje veya -kje: de man → het mannetje (küçük adam), asla manje değil. Beş biçimden hangisini seçeceğin, ismin bittiği sese göre belirlenir.

İsmin son sesini dinle. Yalın -je varsayılandır ve çoğu sözcüğü kapsar; diğer dört ekten her biri belirli bir bitiş sesi grubunu üstlenir. Tablo en yaygın ekten en nadirine doğru gider.

Aynı seçim, sözcüğün sonu hakkında dört soru olarak:

1. Tam bir ünlüyle, -w ile ya da vurgusuz bir -el, -en, -er veya -or ile mi bitiyor? -tje al: de mouw → het mouwtje (küçük yen), de koe → het koetje (küçük inek), de sleutel → het sleuteltje (küçük anahtar), de lepel → het lepeltje (küçük kaşık).
2. Kısa, vurgulu bir ünlü tek bir l, m, n veya r ile mi kapanıyor — ya da -ng ile mi? -etje al: de pan → het pannetje (küçük tava), de kam → het kammetje (küçük tarak), de ster → het sterretje (küçük yıldız), het ding → het dingetje (küçük şey).
3. Son m'si uzun bir ünlüden sonra mı geliyor, ya da sözcük -lm veya -rm ile mi, yoksa boğuk bir -em veya -um ile mi bitiyor? -pje al: de riem → het riempje (küçük kayış), de arm → het armpje (küçük kol), de helm → het helmpje (küçük kask), de bodem → het bodempje (küçük taban).
4. Vurgusuz bir -ing ile mi bitiyor? g'yi bir k ile değiştir ve -je ekle (-ing → -inkje), bu da -kje verir: de tekening → het tekeninkje (küçük çizim), de wandeling → het wandelinkje (küçük yürüyüş).

Hangi ek kazanırsa kazansın, küçültme biçimi her zaman bir het sözcüğüdür ve çoğulu -s'tir: het stoeltje → de stoeltjes.

İki ek, ünlünün önceki sesini koruması için küçük bir yazım değişikliğini zorunlu kılar. Bu, sıradan açık ve kapalı hece yazımının iş başında olmasıdır.

• -etje, kısa ünlünün kısa kalmasını gerektirir, bu yüzden kapatan ünsüz iki kez yazılır: de pan → het pannetje, de kam → het kammetje, de ster → het sterretje. Tek istisna -ng'dir; burada ünlü zaten hiçbir zaman uzun olmadığı için hiçbir şey ikilenmez: de ring → het ringetje tek g'sini korur.
• Çıplak bir a, i, o veya u'dan sonra -tje, o ünlüyü iki kez yazar ki uzun kalsın: de opa → het opaatje (dede), de taxi → het taxietje (küçük taksi), de kano → het kanootje (küçük kano).
• Tek bir y ile biten bir sözcük — neredeyse her zaman İngilizceden alınma — uzun ünlüyü ikilenmiş bir harf yerine bir kesme işaretiyle işaretler: de pony → het pony'tje (küçük midilli). Bu, pony's çoğulunda görünen aynı kesme işaretidir.

İnsanların takıldığı çift, l, n veya r'den sonra -etje ile -tje'dir ve tüm fark ünlü uzunluğundadır. Kısa bir ünlü -etje'yi çeker ve ünsüzü ikiler (de bel → het belletje, küçük zil — bel'de kısa bir e var; de kar → het karretje, küçük el arabası), uzun bir ünlü ise yalın -tje ile kalır (het verhaal → het verhaaltje, küçük hikâye — verhaal'de uzun bir aa var). Sözcüğü yüksek sesle söyle: kısa, kesik bir ünlü -etje'ye işaret eder.