Ayrılabilir önek nereye iner (Ik bel je op)

Ayrılabilir bir fiil, kopabilen bir öneki olan bir fiildir, örneğin opbellen (telefon etmek) ya da meenemen (yanında getirmek). Bir ana cümlede gövde çekimlenir ve ikinci yeri tutar, önek ise kopar ve en sona gider: Ik bel je op. (Seni ararım.) Bu sayfa, o başıboş öneğin nereye indiğiyle ilgilidir.

Bir ana cümlede kopan önek, ortadaki her şeyden sonra — nesneler, zaman sözcükleri, yer sözcükleri — cümlenin en sonuna gider, çekimli gövde ise ikinci konumda kalır: Ik bel je morgen op. (Yarın seni ararım.)

1. Tek fiil, ana cümle: gövdeyi ikinci yerde çekimle, öneği sona bırak. Ik sta om zeven uur op. (opstaan — yedide kalkarım.)
2. Geri kalan her şey, fiil ile önek arasında durur. Ortaya ne kadar çok şey koyarsan, o kadar uzaklaşırlar: Ik ruim vanavond mijn kamer op. (opruimen — bu akşam odamı toplarım.)
3. Temel iki fiilli kalıpta başka bir fiil, ayrılabilen mastarı tek sözcük olarak sona gönderir: Ik wil je morgen opbellen. Burada wil çekimli fiildir ve opbellen bitişik kalır. Daha uzun kümelerde ön ekin bütün kümeden önce durduğu belgelenmiş başka bir kalıp da mümkündür; fiil kümesini bölme konusuna bak.
4. Bir yan cümlede çekimli fiilin kendisi sona gider, bu yüzden önek yeniden yapışır: …omdat ik je morgen opbel. (…çünkü yarın seni ararım.)
5. Perfect zamanda fiil bir geçmiş zaman ortacıdır ve bütün kalır, ge- içine sıkışmış: Ik heb je gisteren opgebeld. (Dün seni aradım.)

• Vurgu öneğe düşer: OPbellen, MEEnemen. O vurgu, öneğin kopabileceğinin işaretidir.
• Önek genellikle tek başına durabilecek küçük bir sözcüktür — op, aan, mee, uit, af, terug, door. Bunu be- ya da ver- gibi asla ayrılmayan bir ayrılmaz önekle karşılaştır (betalen → Ik betaal, Ik taal be değil).
• İki yarı, cümlenin ortasını aralarına kıstırır. Bu ayrık çerçeve, Hollandaca sözcük sırasının belkemiğidir: çekimli fiil öne yakın, ortağı sonda.

Öğrenciler çoğu zaman basit bir ana cümlede öneği fiile yapışık bırakır: Ik opbel je. Tek fiilli bir ana cümlede önek kopmalı ve sona gitmelidir: Ik bel je op. Bu düzeyde başka bir fiilden sonraki mastarda (Ik wil je opbellen), ortaçta (Ik heb je opgebeld) ve yan cümle çekimli fiili sona gönderdiğinde (…dat ik je opbel) ön eki bitişik tut. Daha uzun son kümeler, yukarıda bağlantısı verilen ek ileri düzey kalıba da izin verir.